भाषा- कार्ल सॅन्डबर्ग

भाषा

कुठल्याही भाषेला नसते एखादी मूठ

कुणी माणसांनी त्यावर पकड कायम करावी अशी

नाही ठेवता येत कोरून तिच्यावर कुणालाही आठवणींच्या खुणा.

भाषा... असते एक नदी,

हजारो वर्षांनंतर एखाद्या वेळी

ती समुद्राकडे धाव घेताना आपला मार्ग बदलते.

जणू असते ती पर्वताच्या विसर्गासारखी

दऱ्याखोऱ्यांकडे धावत निघालेली

देशोदेशांतून फिरत निघालेली

सीमा ओलांडून जात, मातीशी मिसळत.

नद्यांसारख्याच मरूनही जातात भाषा.

आज तुमच्या जिभेवर खेळणारे लफ्फेदार शब्द

विचारांना आकार देत फुटत रहातात

आज आणि आत्ता

दातांमधून, ओठांमधून बोलले जाणारे शब्द.

विरून जातील चित्रलिपींसारखेच...

आणखी दहा हजार वर्षांनंतर...

गात रहा... पण लक्षात ठेवा गाताना

तुमचे गीत मरून जाते, बदलून जाते

उद्यासाठी असणार नाही ते इथे

दहा हजार वर्षांपूर्वी वाहाणाऱ्या

वाऱ्यासारखेच...

कार्ल सॅन्डबर्ग

Languages

There are no handles upon a language 

Whereby men take hold of it 

And mark it with signs for its remembrance. 

It is a river, this language, 

Once in a thousand years 

Breaking a new course 

Changing its way to the ocean. 

It is mountain effluvia 

Moving to valleys 

And from nation to nation 

Crossing borders and mixing. 

Languages die like rivers. 

Words wrapped round your tongue today 

And broken to shape of thought 

Between your teeth and lips speaking 

Now and today 

Shall be faded hieroglyphics 

Ten thousand years from now. 

Sing—and singing—remember 

Your song dies and changes 

And is not here to-morrow 

Any more than the wind 

Blowing ten thousand years ago. 

Carl Sandberg