एकुटवाण्या पाईनचं निसटतं चिंतन- हब्बा खातून

एकुटवाण्या पाईनचं निसटतं चिंतन

तो कसा तेजस्वी आहे, पाहिलं आहेस तू त्याला?
पहा एकदा त्याच्याकडे!
कधीही न निजणारा एक निर्झर बनून मी जाते त्याच्या शोधात
होते एक अस्वस्थसा ओढा.
दूरदूरच्या जंगलामध्ये मी उभी रहाते एकुटवाणी
पाईनचा वृक्ष होऊन...
तो- माझा लाकूडतोड्या, येईपर्यंत.
तो येतो लाकूड तोडायला.
आणि त्याच्या त्या आग फुलवण्याची भीती वाटते मला.
तो आता जाळेल माझे प्रत्यंगी ओंडके तरीही, मी झळाळून उठते.
माझ्या रक्षेचं बनून जाईल मद्य!

•
Lol Of The Lonely Pine - Poem by Habba Khatoon

The one who dazzles - have you seen that one?
Upon him look!
A sleepless stream in search of him I run,
A restless brook.
In far off woods, a lonely pine I stood
Till he appeared,
My woodcutter, and came to cut the wood.
His fire I feared,
Yet though he burn my logs, behold I shine,
My ashes wine!

(लोल म्हणजे पिटुकला विचार. हब्बा खातूनने या कविताशैलीची निर्मिती केली.)